ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال
4.5 (90%) 2 vote[s]
title

اتحادیه صنف وانت بار و پیک موتوری تهران

اتحادیه صنف وانت بار

تماس با اتحادیه

تلفن اتحادیه 6473

کانال تلگرام اتحادیه صنف وانت بار
title
title

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

رئیس اتحادیه حمل‌ونقل بار و کالای سبک شهری و پیک موتوری تهران در گفت‌وگو با صمت مطرح کرد

title

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

مژده پورزکی : گفته می‌شود در شهر تهران ۱۸۰ هزار وانت‌بار فعالیت دارند که هر کدام ازآنها در نقطه‌ای از شهر به‌طور قانونی یا غیرقانونی مشغول جابه‌جایی بار هستند.

اینکه می‌گوییم غیرقانونی به این جهت است که برخی از آنها می‌خواهند روند کارشان قانونی باشد اما قوانین تو در تو و گیج‌کننده، مانع از این کار شده است. عمده مشکلات در این زمینه اختلاف‌نظر بین اتحادیه حمل‌ونقل بار و کالای سبک شهری و پیک موتوری تهران و شهرداری است. وانت‌بارهای نیسان، پیکان، مزدا، آریسان، کانتینر‌داران، یخچال‌داران و به‌طور کلی رانندگانی که اجازه حمل‌ونقل بار تا ۳.۵تن را دارند، زیرمجموعه این اتحادیه بوده‌اند که درحال‌حاضر به‌دلیل قوانینی مبهم، کارها به نحوی پیش می‌رود که شهرداری اختیاردار این رانندگان و ماشین‌های‌شان شود. در این زمینه با داوود محمدی، رئیس اتحادیه حمل‌ونقل بار و کالای سبک شهری و پیک‌موتوری تهران در موسسه فرهنگی و مطبوعاتی صمت به گفت‌وگویی مفصل نشستیم که شرح آن را در ادامه می‌خوانید.

اتحادیه حمل‌ونقل بار و کالای سبک شهری و پیک موتوری تهران چه رسته‌هایی دارد و چند نفر در این حوزه اشتغال دارند؟
این صنف برای ۲۰ هزار نفر در شهر تهران اشتغالزایی کرده است و این اتحادیه برای ۳رسته دفاتر پیک موتوری، دفاتر حمل‌ونقل وانت بار و وانت‌بار (سیار) پروانه کسب صادر می‌کند که البته صدور پروانه کسب برای وانت‌بارهای سیار به مشکل برخورده و درحال‌حاضر ممنوع است. این در حالی است که دیوان عدالت اداری این ممنوعیت را غیرقانونی می‌داند. من ضعف را از سازمان‌های صنعت، معدن و تجارت می‌بینم؛ چراکه بدون کارشناسی، چند سال است جلوی صدور پروانه کسب سیار را گرفته‌اند. به ما گفته‌اند که وانت‌بار باید در قالب دفتر کار کند اما نمی‌توان این کار را اجباری کرد.

چرا نمی‌توان اجباری کرد؟
بزرگان ما در سازمان صنعت، معدن و تجارت و هیات عالی نظارت بر امور صنفی از سال ۹۳، جلوی صدور پروانه کسب‌های سیار را گرفته‌اند. ما ۵ صنف سیار داریم که وانت‌بار‌ها از این دسته هستند. قرار است آیین‌نامه‌ای اصلاح شود، به‌طور شفاهی به ما گفتند که دیگر به صورت فردی نباید جواز صادر شود و باید تمامی جواز‌ها در قالب دفاتر باشد. این در حالی است که همیشه نشان داده‌ایم که کار گروهی ما ضعیف است. آژانس‌های ما همه در حال ورشکست شدن هستند. حال اینکه وانت‌باری که سرمایه‌ای ۵ تا ۱۰ میلیون تومانی دارد را چگونه می‌توانیم مجبور کنیم ۵، ۶ نفری یک جا جمع شوند، دفتری بزنند و جواز بگیرند؟ این کار هزینه‌‌بر است و شدنی نیست. اگر به مزایده هم بگذاریم انحصار ایجاد می‌شود و کسی که پول دارد، دفتری می‌گیرد و همه وانت‌بار‌ها را زیرمجموعه خود می‌کند و روابط ارباب و رعیتی شکل می‌گیرد.
البته باید این را هم مد نظر داشته باشیم که در حوزه وانت‌بار، شاید فقط ۱۰ تا ۲۰ درصد آنها که وانت می‌خواهند به دفاتر زنگ بزنند و سایرین از وانت‌هایی که در سطح شهر می‌بینند می‌خواهند تا بارشان را جابه‌جا کنند. از سوی دیگر، نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کرده‌اند که رانندگان دارای حق بیمه ۱۰ درصدی هستند و این قانون باید اجرایی شود. وقتی به اداره بیمه مراجعه می‌کنیم، می‌گوید هر شخص صنفی را محق می‌دانند که بیمه شود. با پایان یافتن مدت پروانه کسب این رانندگان، بیمه آنها نیز قطع می‌شود. حال اینکه اگر دفتری تاسیس شود و ۱۰ راننده آنجا کار کنند، پروانه کسب برای دفتر صادر می‌شود در حالی که بیمه به کسی تعلق می‌گیرد که خودش پروانه کسب داشته باشد.

درباره وانت‌بارهای سیار بیشتر توضیح دهید. این‌ها اگر در دفاتر نیستند، پس کجا هستند؟
درحال‌حاضر محل سکونت این افراد ایستگاه آنها است و در پروانه کسب، نشانی محل سکونت آنها ثبت شده است. وانت‌بار‌ها مشتری‌های خود را با زنگ خوردن تلفن‌‌شان و گشت‌زنی در شهر می‌یابند. این اتحادیه از حیث نشانی‌ها، اطلاعات به روزی دارد تا جایی که چند روز پیش یکی از نهاد‌ها آخرین اطلاعات مربوط به نشانی این وانت‌ها را از ما خواست که ما هم آنها ارائه دادیم.

به نظر می‌رسد مشکل اتحادیه‌های حمل‌ونقل با شهرداری تمامی ندارد. اینکه می‌گویند شهرداری باید صنف شما را ساماندهی کند، به چه معنا است؟
شهرداری به ماده ۳۱ و ۳۲ راهنمایی و رانندگی تکیه دارد و می‌گوید که باید بار، کالا و مسافر را در سطح شهر ساماندهی کند. (ماده ۳۲: شهرداری‌ها موظف هستند تمامی فعالیت‌های مربوط به حمل‌ونقل کالا و بار و مسافر در محدوده شهرها را در قالب موسسه‌ها و شرکت‌های حمل‌ونقل تعاونی و خصوصی ساماندهی و بر آنها نظارت کنند.) گستردگی مفهوم ساماندهی آن‌چنان است که همواره مشکل‌ساز می‌شود. این قانون نیز حیطه ساماندهی را مشخص نکرده است. در موضوع ساماندهی وانت‌بارها گفته می‌شود که آنها باید در قالب دفاتر کار کنند. همین موضوع نامشخص ساماندهی موجب اختلاف‌نظر بین اصناف و شهرداری شده است و هر کسی برداشت خود را دارد.
شهرداری به بهانه ساماندهی، اختیار تعویض پلاک را در دست گرفته است، تشخیص نیاز رانندگان به کارت طرح ترافیک را در حیطه وظایف خود می‌داند و… این کارها درست نیست.

یکی از گلایه‌های شما مربوط به تعویض پلاک است. چه وانت‌‌هایی باید تعویض پلاک کنند و چه مشکلی در این زمینه ایجاد شده است؟
پیش‌تر وقتی وانت‌بار از کارخانه اتومبیل‌سازی خارج می‌شد، ازآنجایی‌که کاربری دیگری جز حمل‌ونقل بار ندارد، پلاک عمومی داشت. با این‌حال، شرکت‌های تولید‌کننده خودرو وقتی دیدند که مصارف پلاک‌های عمومی کم است، بنابراین از راهنمایی و رانندگی درخواست می‌کنند که پلاک عادی بزنند. اما همین تغییر برای صنف ما مصیبت شد. راهنمایی و رانندگی می‌گوید شهرداری برای تعویض پلاک محق است و این در حالی است که از سال ۱۳۶۱، نامه تعویض پلاک واجدان شرایط را اتحادیه به راهنمایی و رانندگی می‌زد. چه تغییری رخ داده که در یکی دو سال گذشته، شهرداری باید این کار را انجام دهد؟ در قانون از کلمه ساماندهی استفاده شده اما مشخص نشده است که این ساماندهی چیست و چگونه باید انجام شود. موضوع دوم اینکه افرادی که ماشین‌شان را نوسازی می‌کنند نیز درباره تعویض پلاک دچار ضرر و زیان زیادی می‌شود. این ضرری است که شهرداری و راهنمایی و رانندگی به ما زده‌اند. جایگزینی ماشین فرسوده با نو، نیازمند تحمیل هزینه‌هایی است که برای رانندگان سخت است. حال اینکه ماشین فرسوده که پلاک عمومی دارد و به‌نام فردی ثبت شده، این پلاک را از او می‌گیرند. برای ماشین نو پلاکی عادی ثبت می‌کنند و بعد دوباره او باید پلاک عمومی جدیدی بگیرد. چرا همان پلاک قدیم را به او نمی‌دهند، نمی‌دانیم. این کار هم هزینه‌بر است، هم طولانی‌مدت و پیچیده است و هم اینکه منطقی نیست. ما در راستای همکاری با شهرداری گفتیم که برای ما فرقی نمی‌کند مهر اتحادیه پای برگه تعویض پلاک بخورد یا مهر شهرداری، فقط مهم این است که کار رانندگان راه بیفتد. در این راستا برای متقاضیان تعویض پلاک پرونده‌هایی ایجاد کردیم و به این منظور، مدارک مربوط به عدم‌سوءسابقه، عدم اعتیاد، پرداخت عوارض، بیمه، مالیات، خلافی، معاینه فنی برتر و.. را در قالب این پرونده‌ها به شهرداری دادیم. پس از پشت سر گذاشتن فرآیندی یک‌ماهه، دوباره پرونده‌ها را به ما بازگردانده‌اند و می‌گویند پرونده آنهایی که بیش از ۱۰سال در این اتحادیه عضو هستند را به ما معرفی کنید. ضمن اینکه جواز کسب آنها را نیز باید ارسال کنیم. در واقع همه مدارک اعضای ما را می‌خواهند به شهرداری منتقل کنند.

اتحادیه‌های حوزه حمل‌ونقل در سایر شهرستان‌ها نیز مشکلات مشابهی دارند؟
همین طور است. در بازدیدی که از اتحادیه‌های همکار در شهرستان‌های مشهد، زنجان، اصفهان، تبریز، ارومیه، بندرعباس و… داشتم، متوجه شدم همه همکاران من در شهرستان‌ها هم با شهرداری‌ها مشکل دارند و آنها نیز نمی‌توانند مجوز سیار صادر کنند. این در حالی است که دیوان عدالت اداری عدم صدور جواز را براساس ماده ۱۲ قانون نظام صنفی تخلف دانسته است اما سازمان صنعت، معدن و تجارت و هیات عالی نظارت در این‌باره مقاومت می‌کنند که مانع صدور پروانه کسب شده و آینده کاری ما به خطر افتاده است. در صورتجلسه ۳۰/۱۰/۹۷ راهبر ناجا به ما اجازه ساماندهی وانت‌بارها را در سطح شهرها داده است. این ساماندهی ابزار می‌خواهد و نیازمند این است که به رانندگان سیار پروانه کسب بدهیم و آنها را عضو بیمه رانندگان کنیم. هیچ‌کدام از این‌ها انجام نمی‌شود، در این شرایط ما چگونه اوضاع این صنف را ساماندهی کنیم. مصوبه‌ای در ۱۵/۱۱/۹۷ داریم که استانداری تهران فقط برای حل مشکل اتحادیه وانت‌بار تشکیل جلسه داد و به نماینده سازمان صنعت، معدن و تجارت دستور دادند صدور جواز به سرعت انجام شود. طرح ترافیک و نحوه برخورد دوگانه شهرداری رفع شود، اما نشد.

براساس قانون ۳۲ راهنمایی و رانندگی، باید همه وانت‌بار‌ها در قالب دفاتر کار کنند. شما می‌گویید این کار در عمل ممکن نیست. اما موضوع این است که مردم نمی‌توانند به وانت‌باری که در سطح شهر است و نشانی او، محل سکونت او است، اعتماد کنند؟ اگر در مقابل اجباری شدن فعالیت در قالب دفاتر مقاومت می‌کنیم، باید پیشنهاد دیگری هم داشته باشیم. چگونه می‌توانید به‌عنوان اتحادیه این وانت‌بارهای سیار را کنترل کنید تا اگر مشکلی پیش آمد به حقوق مردم رسیدگی شده و با تخلف‌ها برخورد شود؟ مردم نام و مشخصات راننده را از کجا بدانند که از رسیدگی به حق‌شان مطمئن شوند؟
پرسش بسیار خوبی است. اتحادیه می‌تواند برای تک‌تک این وانت‌بار‌ها، مجوز صادر کند تا آنها فرد صنفی شناخته شوند. پیشکسوتان این صنف در نخستین نشست هیات مدیره پیشنهادی قابل تامل دادند مبنی بر اینکه ما باید چهره عمومی شهر را تغییر دهیم. برچسب‌هایی روی وانت‌‌بارها نصب شود و آنها را نوارکشی کنیم که نشان دهد، این ماشین عضو اتحادیه است تا مردم وقتی این ماشین‌ها را در خیابان می‌بینند به آنها اعتماد کنند. این کاری است که سال‌های قبل هم انجام می‌شده و هنوز عکس‌های آن موجود است. حال اینکه هر کدام از این‌ها می‌خواستند در دفاتر کار کنند این امکان برایشان فراهم باشد اما ما نمی‌توانیم این رانندگان را به کار در دفاتر اجبار کنیم. حال اینکه کافی است مردم شماره پلاک وانتی که به آن بار سپرده‌اند را داشته باشند تا اگر مشکلی پیش‌آمد با مراجعه به اتحادیه مشکل‌شان برطرف شود.

موضوع دیگر این است که مردم چطور ثابت کنند که به این وانت‌بار، باری تحویل داده‌اند؟
اعضای اتحادیه مجاب می‌شوند که دسته فاکتور بیجک در ماشین خود داشته باشند تا زمانی که مردم باری به او تحویل می‌دهند، در مقابل فاکتور بگیرند. ضمن اینکه این اعضا حمایت می‌شوند تا دستگاه کارتخوان داشته باشند که همین رسید دستگاه کارتخوان باز ثابت‌کننده انجام معامله بین مشتری و راننده است.

وانت‌بار‌ها در کوچه و خیابان‌ها فعالیت دارند، بازدید شما از نوع فعالیت آنها بسیار مهم است. به‌عنوان رئیس اتحادیه چه بازدید‌‌هایی از سطح شهر دارید؟
بازرسی من از مناطق گوناگون شهر کاری عادی و هفتگی است. من هر هفته، از یکی از پاتوق رانندگان وانت‌بار و پیک موتوری به‌طور غیرمنتظره بازدید می‌کنم و تاکنون از مکان‌هایی مثل خیابان مولوی، شوش، انبار نفت، چهار‌راه سیروس، دلاوران، شمیران نو، بازار سنگ، بازار گل و… بازدید کرده‌ام. هر روز رانندگان به اتحادیه مراجعه می‌کنند و می‌گویند از ورود آنها به بازار ممانعت می‌شود. برای همین این هفته را به بازرسی از بازار اختصاص داده بودم تا ببینم مشکل کجاست که با برخورد کارمند شهرداری با خودم روبه‌رو شدم.

برخورد کارمند شهرداری با خود شما؟! یعنی چه اتفاقی افتاد؟
نتیجه ضعیف کردن اتحادیه‌ها همین است.وقتی به‌عنوان رئیس اتحادیه برای بازرسی بازار رفتم و در ورودی بازار (روبه‌روی پارک‌شهر) کارت ریاست اتحادیه را نشان دادم، کارمند شهرداری که جلوی ورودی ایستاده بود، کارتم را به صورتم پرت کرد و گفت این کارت را قبول ندارد و اجازه ورود به من نداد. این در حالی است که وانت‌بارها از بازار جدانشدنی هستند.
با این توضیح که شهرداری خود نمی‌تواند دفاتری تاسیس کند و مجوز دفاتر حمل‌ونقل را اتحادیه صادر می‌کند، در همان زمان به یکی از پیمانکاران بازار که فقط پروانه بهره‌برداری از شهرداری دارد و باید جواز خود را از اتحادیه بگیرد، تماس گرفتم و خواستم تا من را تایید کند تا بتوانم وارد بازار شوم. یعنی من را کسی تایید کرد که خود من باید به او مجوز بدهم. این نتیجه ۲ سال ساماندهی شهرداری در حوزه حمل‌ونقل کالا و بار و مسافر است. آنچه اتفاق افتاده، قابل اثبات است. اینکه رئیس اتحادیه‌ای با ۵۰ سال سابقه نمی‌تواند وارد بازار شود و پیمانکاری که مجوز خود را از اتحادیه می‌گیرد باید ضامن ورود او شود، تاسف برانگیز است.

درحال‌حاضر وانت‌بارهایی که پروانه کسب دارند در سطح شهر از نظر ظاهر چه تفاوتی با سایر وانت‌بار‌ها دارند؟
روی در وانت‌بارهایی که پروانه کسب دارند یک آرم آبی رنگ چسبانده شده که نام اتحادیه روی آن نوشته شده است.
مشکل اینجاست که رانندگان وانت‌بار مجبور هستند به جای آرم اتحادیه، آرم شرکتی که پروانه بهره‌برداری از شهرداری دارد را روی در وانت بزنند. این در حالی است که یک ریال برای تبلیغات به راهنمایی و رانندگی، اتحادیه یا رانندگان پرداخت نمی‌شود.

موضوع بعدی دخل و خرج اتحادیه است. شما ریاست اتحادیه را در شرایطی به‌دست گرفتید که حدود ۲ میلیارد تومان بدهی داشت و یک میلیارد و ۳۰۰ تومان از آن را با ذخیره مالی اتحادیه پرداخت کردید. در شرایطی که رسته‌ای از اتحادیه شما ممنوعیت صدور پروانه کسب دارد، آیا توانستید باقیمانده بدهی خود را به اتاق اصناف بپردازید؟
بله! صنف وانت‌بار و پیک موتوری صنفی با معرفت و باغیرت هستند. در حالی که اتحادیه در بدترین شرایط است و نمی‌تواند به تعهدات و وظایف خود نسبت به اعضا عمل کند، اعضای این صنف بنابر اعتمادهای بین فردی، برای تمدید پروانه‌های کسب خود اقدام و با پرداخت حق عضویت‌های ۱۰۰هزار تومانی خود، نیاز مالی اتحادیه را برآورده کردند و ما توانستیم بدهی خود به اتاق اصناف که از در دوره ریاست پیشین باقی مانده بود، بپردازیم. درحال‌حاضر وضعیت خود در اتاق اصناف را بهبود داده‌ایم. این صنف پول‌سازی است که اگر از آن حمایت شود، مزیت‌های زیادی برای کشور دارد.

یعنی حدود ۷۰۰ میلیون تومان، با ۱۰۰ هزار تومان‌های حق عضویت و آن هم در شرایطی که اتحادیه خدماتی مناسب نمی‌تواند ارائه دهد، تامین شده است؟!
بله! علاوه بر این، خوب است بدانیم حدود ۷ ماه است هزینه‌های ماهانه ۵۰ تا ۷۰میلیون تومانی را نیز پرداخت کرده‌ایم تا ساختمان اتحادیه سر پا بماند.

به‌طور کلی، اگر مشکلات پیش آمده برای این اتحادیه برطرف شود، در نهایت چه سود و مزیتی برای شهر دارد؟
درحال‌حاضر، تعداد وانت‌بار‌های سیاری که پروانه کسب آنها باطل نشده است، ۳ هزار است که مجوز آنها به مرور در حال ابطال است و ما اجازه تمدیدآنها را نداریم. این در حالی است که اگر دست‌انداز‌های قانونی رفع شود، این قول را از طرف همکارانم در اتحادیه به شما می‌دهم که بیش از ۱۰۰ هزار وانت‌بار تهران را در یک سال، سامان دهیم و آنگاه چهره عمومی شهر تغییر خواهد کرد.
تهران خیلی بزرگ است. یک نهاد و سازمان نمی‌تواند آن را جمع کند و سامان دهد. باید باهم و شرایطی ایجاد کنیم که قانون‌مند شویم.

مشروح خبر

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

دیدگاه بگذارید

title
  اشتراک در  
اطلاع از
نام
title

طرح تشویقی برای دارندگان معاینه فنی برتر

/
طرح تشویقی برای دارندگان معاینه فنی برتر
title

درخواستهایی جهت ساماندهی حمل و نقل بار و کالای سبک شهری

/
درخواستهایی جهت ساماندهی حمل و نقل بار و کالای سبک شهری
titleپیش ثبت نام طرح ترافیک سال ۹۸اتحادیه صنف وانت بار و پیک موتوری تهران

پیش ثبت نام طرح ترافیک سال ۹۸ اتحادیه صنف وانت بار و پیک موتوری تهران

/
پیش ثبت نام طرح ترافیک سال ۹۸اتحادیه صنف وانت بار و پیک موتوری تهران
title ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال

/
ساماندهی مشروط وانت‌بارها در یک سال
title

افزایش ۹.۵ درصدی قیمت CNG

/
تکذیب شایعه افزایش قیمت بنزین
title

مسئولان به فکر صنف زحمتکش وانت بار و پیک موتوری باشند

/
تکذیب شایعه افزایش قیمت بنزین
title
title

راهنمای پرداخت عوارض الکترونیکی اتوبان و آزادراه‌ها وانت بار

/
تکذیب شایعه افزایش قیمت بنزین
title

#اتحادیه_صنف_وانت_بار_پیک_موتوری_تهران

/
تکذیب شایعه افزایش قیمت بنزین